Vakantie Voorbij

Vandaag is de laatste dag van de voorjaarsvakantie en ik ben opgelucht. Dat klinkt wel wat onaardig misschien, maar van een hele week mijn kinderen vermaken als het weer te wensen over laat en al hun vriendjes 'gewoon' op de opvang zitten word ik wellicht ook wat onaardig. We zijn nu zo'n zeven maanden op weg in ons basisschool avontuur en als ik iets geleerd heb is het wel dat voor en na elke vakantie nog een studiedag geplakt wordt. En zo duurt een voorjaarsvakantie ineens elf dagen. Misschien ben ik over een jaar of drie compleet van gedachten veranderd, maar vooralsnog -en zolang het kan- doe ik Abe nog zo min mogelijk naar de naschoolse opvang in de vakanties. Vakantie is vakantie, en ook al doen ze leuke dingen op de opvang -de enige dag dat hij deze vakantie is geweest gingen ze naar Jeugdland, waar een kinderboerderij is en ze hutten mogen bouwen met houten planken en spijkers en hamers, dikke pret dus- het blijft toch school. Abe heeft dat zelf ook door en geeft dus te kennen liever gewoon thuis te blijven. Dus we bouwen en we knutselen en doen rollenspellen tot ik er scheel van zie. En dan begint morgen de school weer en ben ik opgelucht dat Abe (en Tijl) hun speelenergie weer kwijt kunnen bij hun vriendjes en ik mijn energie kan steken in solliciteren. En volgend jaar, als ik een baan heb zonder 60 vakantiedagen per jaar, zal ik met weemoed terugdenken aan deze tijd, tussen studie en werk.

Vandaag

Vandaag is Abe voor het eerst gaan spelen bij een vriendje uit zijn klas, Roan. Roan wordt maandag vijf en heeft Abe uitgenodigd op zijn feestje te komen (naar Ballorig) op zaterdag. Abe was daar erg enthousiast over, maar vond het ook eng omdat wij er niet bij zijn (het is zijn eerste feestje van school). Het kwam dus wel goed uit toen Roan en Abe vandaag hand in hand de school uit liepen en Roan vroeg of Abe wilde komen spelen. Abe moest daar even over nadenken, dus we zijn eerst maar thuis boterhammen gaan eten. Na een uur begon hij te vragen wanneer hij nou bij Roan kon spelen dus heb ik hem afgezet en hebben ze anderhalf uur samen gespeeld. Bij het ophalen hadden ze het al over logeren dus blijkbaar was het gezellig. Heb er nu wel vertrouwen in dat het zaterdag ook wel goed komt.


Tijl is ziek (alweer..), maar heeft eindelijk ontdekt dat hij meer woordjes kan zeggen dan alleen 'papa.' En dus hoorden we deze week al variaties op 'helpen', 'klaar', 'afgelopen', 'abe', 'muis', 'kaart', en nog een aantal andere woorden. Erg gezellig, een kletsende dreumes in huis, al is het jammer dat hij nu niet meer zo uitdrukkelijk knikt en schudt met zijn hoofd maar gewoon 'ja' en 'ne' zegt.